*

laugardagur, 17. nóvember 2018
Innlent 22. september 2015 10:49

Framleiðslukostnaður endurnýjanlegrar orku lækkar ört

Í nýrri skýrslu Alþjóðaorkumálastofnunarinnar er framleiðslukostnaður virkjanna skoðaður eftir framleiðsluaðferð.

Ritstjórn

Framleiðslukostnaður endurnýjanlegrar orku hefur farið ört lækkandi en getur verið afar ólíkur milli landa og svæða þótt tæknin sé sú sama. Kemur þetta fram í grein Jóns Skafta Gestssonar orkuhagfræðings, sem birtist í Viðskiptablaðinu í síðustu viku.

Jón Skafti fjallar um skýrslu sem nýlega kom út á vegum Alþjóðaorkumálastofnunarinnar þar sem spáð var fyrir um þróun framleiðslukostnaðar rafmagns fyrir nýjar virkjanir árið 2020. Í skýrslunni er borinn saman framleiðslukostnaður virkjanna eftir því hver framleiðsluaðferðin er allt frá vindorku upp í kjarnorku.

„Stofnunin tekur óvenju sterkt til orða og talar um hrun í framleiðslukostnaði endurnýjanlegrar orku. Niðurstöður höfunda eru fengnar með tölulegri greiningu á gögnum frá 22 löndum um allan heim og taka til ólíkra tegunda raforkuframleiðslu. Niðurstöðurnar eru settar fram sem núvirtur meðalframleiðslukostnaður á megawattstund [USD/MWst] yfir líftíma virkjunar. Kostnaður við flutning og dreifingu er ekki með í þeim kostnaði sem Alþjóðaorkumálstofnunin setur fram, en að jafnaði þarf að leggja út í meiri kostnað við flutning þegar um endurnýjanlega orkugjafa er að ræða.“

Hann segir skýrsluhöfunda meta kostnað við vindorku á landi í Bretlandi vera í kringum USD 125/MWst sem sé umtalsvert hærri kostnaður en við sambærilegar vindtúrbínur í Hollandi sem eru taldar geta framleitt megawattstund á um USD 85/MWst. Framleiðsla með slíkum vindtúrbínum kostar á bilinu USD 90-95/ MWst í Frakklandi og Þýskalandi. Bretar búa því við umtalsvert hærri kostnað en nágrannaþjóðir sínar við framleiðslu vindorku. Það skilar sér í dýrara orkukerfi fyrir Bretland, enda er vindorka þeirra helsta uppspretta endurnýjanlegrar orku.

Greinina í heild sinni má lesa hér.

Stikkorð: Virkjanir Orkumál